Strona główna Radońsk. Poniedziałek, 26 września 2016 roku. Imieniny: Cypriana, Justyny, Łucji
  KRAJNA - nazwa pochodzi od historycznego położenia na krańcu kraju Polan. Znaleziska archeologiczne wskazują na to, że tereny te zamieszkiwały ludy z epoki żelaza i epoki brązu.
Trwałe życie osiadłe notowane jest od VI-V w p.n.e.
W I połowie XII wieku Krajna została przyłączona do państwa Polan, a wcześniej zamieszkiwana była przez plemiona germańskie. Potem znalazła się w rękach zakonu krzyżackiego, a w 1314 roku włączona do województwa kaliskiego należącego do Wielkopolski. Następnie była prowincją Prus Zachodnich. W okresie międzywojennym część północna Krajny weszła w skład państwa polskiego, południowa natomiast pozostała w granicach Niemiec. Od 1938 roku należała do prowincji pomorskiej. Obecnie leży na granicy trzech województw: kujawsko-pomorskiego (Kamień Krajeński, Sępólno Krajeńskie, Więcbork, Nakło, Koronowo), pomorskiego (Debrzno) i wielkopolskiego (Złotów, Krajenka, Wysoka, Wyrzysk, Łobżenica).
  Geograficznie Krajna jest obszarem pogranicznym między Wielkopolską a Kaszubami, granicę stanowią bagna nadnoteckie. Sąsiaduje z Kaszubami, Borami Tucholskimi i Pałukami. Zawarta jest pomiędzy rzekami: Debrzynką, Kamionką, Orlą, Notecią, Gwdą i Brdą. Historyczna stolicą Krajny było Nakło, obecnie największe miasto.
  Krajna posiada własną gwarę, która powstała przez połączenie gwary kaszubskiej z dialektem wielkopolskim i zapożyczeń z języka niemieckiego. Od 1932 roku posiada również własny nieoficjalny hymn. Mieszkańcy Krajny nazywani są Krajniakami.
  Dominującą jednostka krajobrazową jest Pojezierze Krajeńskie. Jego dzisiejszy obraz jest pozostałością po ostatnim zlodowaceniu. Ułożone równoleżnikowo moreny czołowe tworzą miejscami wzniesienia dochodzące do 223 m n.p.m. (wzgórze na zachód od Człuchowa). Z innych form poglacjalnych występują tu piaszczyste pagórki zwane sandrami, kemami i ozami.
  Teren porozcinany jest licznymi rynnami polodowcowymi, w których często pozostały wody po stopieniu lądolodu i dziś obecne są w nich jeziora. Największe to: Szczytno Wielkie, Krępsko, Sławianowskie Wielkie i Więcborskie.
  W obrębie Pojezierza Krajeńskiego występują obszary Natura 2000: Dolina Łobżonki, Ostoja Pilska, Dolina Debrzynki, Uroczyska Krajeńskie, Dębowa Góra. Obecne są również obszary chronionego krajobrazu: Obszar Chronionego Krajobrazu Rynny Jezior Byszewskich, O. CH. K. Doliny Rzeki Sępolenki, O. Ch. K. Doliny Rzeki Kamionki. Wśród rezerwatów przyrody wymienić należy: Rezerwat Przyrody Wąwelno (las mieszany z bukami, jesionami, dębami i brekinią), Rezerwat Przyrody Zielona Góra (las grądowy i dąbrowa), Rezerwat Przyrody Miłachowo (rośliny ciepłolubne), Rezerwat Przyrody Czarci Staw (torfowisko).
  Na terenie Krajny znajduje się największy w województwie kujawsko-pomorskim i trzeci co do wielkości w kraju Krajeński Park Krajobrazowy. Obejmuje powierzchnię 738,50 km kw. Utworzony został w 1998 roku. Jego siedziba mieści się w Więcborku.
  Tutaj również dominuje krajobraz polodowcowy. Najwyższe wzniesienia morenowe to należąca do Gór Obkaskich Czarna Góra o wys. 188 m n.p.m. i wznoszące się nad Więcborkiem wzgórze św. Katarzyny o wys. 180 m n.p.m. Z 80. zbiorników wodnych aż 66 ma powierzchnię powyżej 1 ha. Największe z nich to: Więcborskie, Sępoleńskie, Lutowskie i Mochel. Najbardziej urokliwe są ciągi jezior znajdujących się w niszach rynnowych połączone z dolinami rzek.
  Prawie 30% powierzchni Krajeńskiego Parku Krajobrazowego stanowią lasy. Dominują bory sosnowe. Wśród drzew lasów mieszanych i grądowych występują dęby, buki, graby, brzozy, świerki, olchy, lipy drobnolistne, klony. W obniżeniach terenu spotkać można łęgi jesionowo-wiązowe. Na podmokłych terenach występują lasy olsowe. W podszyciu dominuje jarzębina, jałowiec, bez, leszczyna. Na obszarach torfowiskowych występują: rosiczka, borówka bagienna, turzyca bagienna, bagna zwyczajne, modrzewnica zwyczajna i żurawina błotna.
  Faunę reprezentują: bobry, wydry, jelenie, dziki, kuny, daniele, jenoty, borsuki, zające, kuropatwy, bażanty, wydry, żmije zygzakowate, zaskrońce, jaszczurka zwinka, padalce. Z chronionych ciekawych gatunków występują: bocian czarny, czapla, bielik, żuraw, łabędzie, rybołowy, puchacze, bąki, rzadko spotykane cietrzewie, łosie i wilki.
  Na terenie Parku istnieje 96 pomników przyrody, głównie są to drzewa i głazy narzutowe porzucone przez lądolód skandynawski. Do najciekawszego pomnika przyrody niewątpliwie należy dąb w Komierowie o obwodzie 654 cm, który stanowi obiekt oznaczony klasą "0". Licznie występują tu również użytki ekologiczne.
  Do rezerwatów przyrody na terenie Krajeńskiego Parku krajobrazowego należą: Rezerwat Przyrody Buczyna (las bukowy), R. P. Gaj Krajeński (las bukowo-dębowy), R.P. Jezioro Wieleckie, R. P. Dęby Krajeńskie, R. P. Lutowo (bór bagienny), R. P. Torfowisko Messy.
Agroturystyka, gospodarstwo agroturystyczne, ośrodek konno-wypoczynkowy, ośrodek konny, turystyka konna, nordic walking, turystyka piesza, wypoczynek na wsi, pokoje gościnne, pokoje do wynajęcia, imprezy okolicznościowe, spotkania firmowe, spotkania integracyjne, kominek, sala kominkowa, wędkarstwo, ognisko, piknik na wsi, wakacje na wsi, urlop na wsi, weekend na wsi...
jadenawies.pl   wypoczyneknawsi.eu

bydg24.pl